THE WORLD RESTAURANT AWARDS - NAGRODY INNE NIŻ WSZYSTKIE
Kategoria: Wydarzenia - branżowe

The World Restaurant Awards powstały na przekór modzie na to, co najnowsze i najpopularniejsze. Ich twórcy zwracają uwagę na jakość wszędzie tam, gdzie może się ona skrywać. A przy okazji chcą spuścić nieco powietrza z gastronomicznego balonika. Premierowa gala odbyła się 18 lutego w Paryżu.

Foto: Andy Hughes
Foto: Andy Hughes
Rankingi, listy, nagrody – kto ich nie lubi. Kocha je publiczność, kochają je ci nagradzani, a nie mniej – media, które mogą ich przez ten pryzmat opisać i uporządkować scenę danej branży. Nie inaczej jest w przypadku branży gastronomicznej, która w tym roku wzbogaciła się o plebiscyt The World Restaurant Awards – jego premierowa gala odbyła się w połowie lutego w Paryżu.

I pewnie byłyby to po prostu kolejne nagrody, gdyby nie osoby uwiarygodniające je swoimi nazwiskami oraz doświadczeniem w branży: Joe Warwick, współtwórca popularnego rankingu The World’s 50 Best Restaurants, były wieloletni redaktor naczelny „Restaurant Magazine” oraz autor książek „Where Chefs Eat” publikowanych przez wydawnictwo Phaidon, Andrea Petrini, spiritus movens gastronomii, współtwórca takich wydarzeń jak Cook it Raw czy Gelinaz!, oraz Cecile Rebbot, zarządzająca firmą IMG, organizatorka wiodących festiwali kulinarnych na świecie.

Pierwsze informacje o WRA ogłoszono pod koniec 2017 r., jednak dopiero wiosna 2018 r. przyniosła więcej szczegółów dotyczących nowego przedsięwzięcia. Od początku jego twórcy podkreślali, że nie ma to być kolejna lista czy ranking, ale nowa jakość na scenie gastronomicznej. – Przemysł restauracyjny nieustannie się zmienia, dlatego zdecydowaliśmy się stworzyć nagrody, które by te zmiany odzwierciedlały – tłumaczy w rozmowie z „Food Service” Cecile Rebbot, dyrektorka The World Restaurant Awards. – The World Restaurant Awards powstały, by celebrować mistrzostwo, integralność i bogactwo kulturowe międzynarodowej sceny restauracyjnej. Razem z Joe Warwickiem i Andreą Petrinim oraz setką jurorów wyłoniliśmy 18 kategorii, które prowokowałyby do dyskusji wykraczającej poza wielkie, dobrze znane nazwiska czy miejsca i pozwalały lepiej zaprezentować scenę gastronomiczną na świecie w całej jej okazałości i różnorodności – podkreśla Rebbot.

Jak dodaje szefowa nowej inicjatywy, współcześni goście restauracyjni szukają czegoś więcej niż perfekcyjnego jedzenia – pragną emocji, przeżyć, wyjątkowości i historii. – Dzięki platformie, jaką są nagrody, chcemy zwrócić uwagę na możliwie różne restauracje, od tych skromnych i bardziej przystępnych po ekskluzywne typu fine dining, restauracje znajdujące się „z dala od szosy” i te działające w gastronomicznych stolicach świata; wiecznie popularne klasyki i debiutantów. I w ten sposób naprowadzić i zainspirować do ich odkrywania bywalców restauracji – wyjaśnia Rebbot.

Zamiast tworzyć jednorodną listę czy zestawienie, The World Restaurant Awards – jak sugeruje nazwa – to konkurs nagradzający restauracje w kilkunastu kategoriach. Nagrody podzielono na Duże oraz Małe Talerze – pierwsze są przyznawane w bardziej tradycyjnych czy klasycznych kategoriach, drugie to nagrody w kategoriach mniej formalnych, ale jednak dotykających faktycznych, obecnych w branży zjawisk czy trendów („najlepsza selekcja czerwonych win” jako kontra dla mody na wina białe, „najlepsza restauracja bez pęset” jako przeciwwaga dla trendu nadmiernie wycyzelowanego, wykonywanego za pomocą pęsety platingu etc.). Dobór kategorii miał ponadto pomóc w ukazaniu przekroju świata restauracji bez skupiania się jedynie na tych popularnych w danym sezonie czy tych już dobrze znanych.

Zadanie wyłonienia zwycięzców twórcy plebiscytu postanowili powierzyć grupie ekspertów tworzących kapitułę nagrody – liczącą sto osób, na którą składają się przedstawiciele mediów, restauratorzy, food writerzy, szefowie kuchni oraz aktywiści branży kulinariów (w gronie tym znalazła się jedna osoba z Polski, redaktor naczelna polskiej edycji „Gault et Millau”, Justyna Adamczyk). Kolektywną decyzją wyłaniano najpierw kandydatów, którzy trafiali na tzw. long listy pretendentów do danej nagrody.

W przypadku Dużych Talerzy grono kandydatów następnie zawężono do pięciu lokali, które odwiedzały pary asygnowanych jurorów (jedna para na jedną kategorię). Ostateczna decyzja o tym, komu należy się nagroda, zapadała pomiędzy dwójką jurorów. Z kolei spośród wszystkich restauracji nagrodzonych w poszczególnych głównych kategoriach wyłoniono laureata tytułu restauracji roku. Tym razem powędrowała ona do kameralnej, proponującej nowoczesną, opartą na lokalnych składnikach kuchnię restauracji Wolfgat, która znajduje się w miejscowości Paternoster nad atlantyckim wybrzeżem RPA.

Co istotne, zwłaszcza w kontekście trwającej dyskusji o obecności kobiet w branży gastronomicznej, 50% jurorów stanowiły kobiety. – Równowaga płci w panelu jurorskim była dla nas niezwykle ważna od samego początku i jesteśmy dumni z faktu, że jesteśmy pierwszym międzynarodowym plebiscytem restauracyjnym, w którym udało się to osiągnąć. Dla nas nie było zresztą innej drogi [jesienią ubiegłego roku organizatorzy plebiscytu The World’s 50 Best Restaurants ogłosili, że w 2019 r. chcą wprowadzić parytety w gronie jurorów – przyp. red.] – podkreśla Rebbot.

– Wierzymy, że kobiety i mężczyźni powinni mieć równe prawo do głosu i dlatego też nie utworzyliśmy żadnej kategorii przypisanej określonej płci. Wiemy, że parytet w składzie sędziowskim nie spowoduje zmiany w proporcji obecności poszczególnych płci w branży gastronomicznej, ale dając kobietom równoważny głos, staramy się przyspieszać te zmiany. I mamy nadzieję, że nasze działania pomogą zainspirować kobiety do tego, by rozważały podjęcie kariery w gastronomii lub sięgały w niej po coraz więcej i zdobywały w niej coraz większy wpływ. Na naszych long-listach i short-listach pojawiło się wiele wspaniałych miejsc prowadzonych przez kobiety, ale ostatecznie mamy nadzieję ujrzeć je także w gronie zwycięzców [w tym roku jedyną kobietą, która odebrała Duży Talerz, była Lara Gilmore, żona Massimo Bottury, współtwórczyni fundacji Food for Soul uhonorowanej nagrodą w kategorii etyczne działania – przyp. aut.].

W rozmowie z „Food Service” Cecile Rebbot zauważa, że wszyscy laureaci nagród mogą z powodzeniem być wzorami w obszarze swoich kategorii. – Są ambasadorami doskonałości – choć jest to doskonałość w sferze różnych kuchni, lokalizacji, dostępności dla gościa. Dla przykładu restauracja Wolfgat, zlokalizowana w maleńkiej rybackiej wiosce w RPA, została naszą restauracją roku, ponieważ uosabia to, w co wierzymy i o co walczymy, i dlatego uznaliśmy, że zasługuje ona na miejsce na globalnej scenie gastronomicznej. Ukryta w 130-letnim nadmorskim domku, podejmująca każdego dnia zaledwie 20 gości restauracja okazała się reprezentować idealną równowagę między kreatywnym podejściem do gotowania, dostępnością dla gości oraz ekologicznym, zrównoważonym stylem prowadzenia biznesu. Restaurację prowadzi młody szef kuchni Kobus van der Merwe oraz sześcioosobowy, złożony głównie z kobiet zespół, składniki używane do gotowania pochodzą z najbliższej okolicy, a czasem są pozyskiwane w dzikim środowisku – argumentuje dyrektor WRA.

Mimo premierowego charakteru nowa inicjatywa odbiła się głośnym echem w branżowych – i nie tylko – mediach. Czy jednak okaże się na tyle oryginalna i innowacyjna, by dołączyć do grona już dobrze ugruntowanych, prestiżowych – co nie znaczy, że wolnych od słabych punktów oraz powodów do krytyki – rankingów oraz plebiscytów? Siłą WRA niewątpliwie są stojące za nią osoby, pomysłodawcy oraz jurorzy, a także focus na różnorodność – zarówno jeśli chodzi o kategorie, wskazywane i nagradzane restauracje (choć może zastanawiać, zwłaszcza z perspektywy polskiego gurmandzisty, mała reprezentacja miejsc z Europy Środkowej czy Wschodniej, Niemiec czy Azji – poza Japonią), jak i w końcu jurorów, którzy podejmują decyzje.

Pojawienie się tego nowego przedsięwzięcia to także lekkie szturchnięcie dla branży, powód do refleksji nad systemem ocen (w wywiadach dla prasy Joe Warwick wielokrotnie podkreślał, że trudno powiedzieć, co oznacza „najlepsze” i dlatego sam tego przymiotnika w kontekście nagród unika). Na pewno też nagrody pomogły zwrócić uwagę na miejsca czy inicjatywy, które są mniej znane poza macierzystą lokalizacją, lub przypomnieć te nieco zapomniane. Jak projekt się rozwinie? To pokaże czas.

THE WORLD RESTURANT AWARDS
Zwycięzcy – Duże Talerze:
Restauracja roku: Wolfgat, Paternoster, RPA
Nowa restauracja: Inua, Tokio, Japonia
Atmosfera: Vespertine, Los Angeles, USA
Współpraca (dostawcy): Paradiso X Gortnanain, Cork, Irlandia
Nieprzemijająca klasyka: La Mère Brazier, Lyon, Francja
Etyczne podejście: Refettorio / Food For Soul, różne lokalizacje, Włochy
Wydarzenie roku: Refugee Food Festival, Paryż, Francja i cały świat
Oryginalna karta napojów*: Mugaritz, San Sebastian, Hiszpania
Specjalność lokalu: Lido 84 (Cacio e Pepe), Lombardia, Włochy
Bez rezerwacji: Mocot, São Paulo, Brazylia
Poza szlakiem: Wolfgat, Paternoster, RPA
Oryginalne myślenie: Le Clerence, Paryż, Francja

Zwycięzcy – Małe Talerze:
Szef kuchni bez tatuaży: Alain Ducasse, Paryż, Francja
Kuchnia bez pęsety: Bo.Lan, Bangkok, Tajlandia
Serwowanie dań z wózka kelnerskiego: Ballymaloe House Cork, Irlandia
Selekcja czerwonych win: Noble Rot, Londyn, Wielka Brytania
Najlepszy profil na Instagramie: Alain Passard, Paryż, Francja
Dłuższa forma dziennikarska: Lisa Abend, „The Food Circus”, Fool Magazine

*Na tzw. longliście nominowanych do nagrody w tej kategorii znalazła się restauracja z Polski Elixir Restaurant & Vodka Atelier proponująca pairing oparty na mocnych alkoholach. Była to jedyna restauracja z Polski nominowana do tegorocznych WRA.

Autor tekstu: Małgorzata Minta
O AUTORZE
Małgorzata Minta
Zobacz także
Warsztaty Flavor Your World z sosami TABASCO®

Warsztaty dla młodych adeptów sztuki kulinarnej oraz dla dorosłych porowadzi w Zgierzu i w Warszawie Gary Evans, International Corporate Chef TABASCO®.

Jesienna Polagra w Poznaniu

Na przełomie września i października czeka nas kolejna edycja Międzynarodowych Targów Gastronomii i Wyposażenia Hoteli POLAGRA GASTRO/ INVEST HOTEL, Międzynarodowych Targów Wyrobów Spożywczych POLAGRA FOOD oraz Kulinarnego Pucharu Polski.

Ostatnia nominacja do Kulinarnego Pucharu Polski

10.08 w Ustroniu odbyły się XIV Mistrzostwa Polski w Podawaniu Baraniny. Konkurs zwyciężył Kamil Tłuczek i Piotr Kuzdro z Grand Hotel Boutique w Rzeszowie, a ponieważ zespół ten jest już w finale tegorocznej edycji KPP, nominacja została przyznana Marcie Podgórskiej z Hotelu Notera w Chojnicach.

MAKRO Polska na jubileuszowych X Europejskich Targach Produktów Regionalnych

Sieć hurtowni MAKRO Polska została partnerem dziesiątej edycji Europejskich Targów Produktów Regionalnych organizowanych przez Tatrzańską Agencję Rozwoju, Promocji i Kultury.

Pierwsza edycja Race to Racer Caffè Vergnano

Miesiące przygotowań uczestników, cztery odsłony eliminacji w największych miastach Polski i wyjątkowe nagrody. 10 sierpnia ruszają pierwsze eliminacje do ogólnopolskiego konkursu baristycznego Race to Racer Caffè Vergnano.

Kulinarny Puchar Polski 2019 - składniki obowiązkowe

Już tylko kilka tygodni dzieli nas od 19. edycji Kulinarnego Pucharu Polski. Na początku lipca organizatorzy konkursu ogłosili składniki obowiązkowe, z którymi będą musieli zmierzyć się zawodnicy konkursu.

inne kategorie
akademia horeca
Skuteczna ekspozycja i zatowarowanie restauracji Dbanie o odpowiedni kontakt wizualny, zagwarantowanie priorytetu produktom najważniejszym z punktu widzenia klienta, dyskretne oznakowanie jakości oferty to droga, która doprowadzi do zwiększenia sprzedaży i zysków.
więcej
Video
Food Service Summit 2019 - relacja II
Food Service Summit 2019 - relacja
Food Service Summit 2019 - Nabo, Talerzyki
Food Service Summit - Cool Cat
Food Service Summit 2019 - Ale Wino
Zapowiedź Food Service Summit 2019 - Tadeusz Müller
Zapowiedź Food Service Summit 2019 - Marta Glinka & Joanna Mróz
Zapowiedź Food Service Summit 2019 - Natalia Drobnik & Dawid Kaźmierczak
Zapowiedź Food Service Summit 2019 - Agnieszka Kręglicka
Food Service Summit 2018 - relacja
KARTA NAPOJÓW - ODCINEK 6
KARTA NAPOJÓW - ODCINEK 5
więcej