x

CUDZOZIEMIEC LEGALNYM PRACOWNIKIEM

Kategoria: Twój biznes - wiedza

Procedura zatrudnienia jest dość skomplikowana i długotrwała, utrudnia ją rozproszenie przepisów prawa, które regulują te kwestie. To może odstraszyć przedsiębiorców, jednak coraz częściej decydują się oni na zatrudnienie cudzoziemców.

Foto: materiały prasowe
Foto: materiały prasowe
Bezrobocie w Polsce systematycznie spada. Według danych GUS w styczniu tego roku wyniosło rekordowe 8,7 proc. Przy tak małej liczbie bezrobotnych pracodawcy mają coraz większe problemy ze znalezieniem odpowiednich pracowników. Według danych Ministerstwa Pracy w 2015 r. wydano 65 786 zezwoleń na pracę cudzoziemca, co stanowiło w stosunku do 2014 r. wzrost o prawie 51 proc.

W świetle obowiązujących przepisów najłatwiej jest zatrudnić obywatela jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej. Unia Europejska gwarantuje bowiem swobodny przepływ osób, co oznacza, że osoby pochodzące z krajów członkowskich UE mogą wykonywać pracę w Polsce na tych samych zasadach co obywatele polscy, a zatem bez żadnych dodatkowych zezwoleń czy też wiz. Ta sama zasada dotyczy również obywateli państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), które nie są członkami UE, a zatem z Norwegii, Liechtensteinu oraz Islandii, a także Szwajcarii. W pozostałych przypadkach cudzoziemiec (spoza Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego) może zostać legalnie zatrudniony, jeżeli spełnia dwa podstawowe warunki, a mianowicie: ma zezwolenie na pracę oraz legalnie przebywa na terytorium Polski.

Zezwolenie na pracę jest wymagane, jeżeli cudzoziemiec:
– wykonuje pracę na terytorium Polski na podstawie umowy (zarówno umowy o pracę, jak i umowy cywilnoprawnej) z podmiotem, którego siedziba lub miejsce zamieszkania albo oddział, zakład lub inna forma zorganizowanej działalności znajduje się na terytorium Polski (zezwolenie typu A);
– w związku z pełnieniem funkcji w zarządzie osoby prawnej wpisanej do rejestru przedsiębiorców lub będącej spółką kapitałową w organizacji przebywana terytorium Polski przez okres przekraczający łącznie 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy (zezwolenie typu B);
– wykonuje pracę u pracodawcy zagranicznego i jest delegowany na terytorium Polski na okres przekraczający 30 dni w roku kalendarzowym do oddziału lub zakładu podmiotu zagranicznego albo podmiotu powiązanego z pracodawcą zagranicznym (zezwolenie typu C);
– wykonuje pracę u pracodawcy zagranicznego, nieposiadającego oddziału, zakładu lub innej formy zorganizowanej działalności na terytorium Polski i jest delegowany na terytorium Polski w celu realizacji usługi o charakterze tymczasowym i okazjonalnym (zezwolenie typu D);
– wykonuje pracę u pracodawcy zagranicznego i jest delegowany na terytorium Polski na okres przekraczający 30 dni w ciągu kolejnych 6 miesięcy w celu innym niż objęty zezwoleniami typu B, C, D (zezwolenie typu D).

O zezwolenie na pracę występuje przyszły pracodawca do właściwego ze względu na swoje miejsce zamieszkania czy siedzibę wojewody. W zależności od rodzaju zezwolenia wymagane jest złożenie różnych dodatkowych dokumentów. I tak np. w przypadku zezwolenia typu A pracodawca powinien złożyć m.in. informację do starosty właściwego ze względu na główne miejsce wykonywania pracy przez cudzoziemca o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych na bazie rejestrów bezrobotnych i poszukujących pracy lub o negatywnym wyniku rekrutacji.

Zezwolenie na pracę wydawane jest na czas określony, nie dłuższy niż 3 lata i może być przedłużane. W przypadku gdy cudzoziemiec ma już zezwolenie na pracę, może następnie starać się, w kraju swojego zamieszkania, o wydanie legalnej podstawy pobytu, np. wizy. Natomiast cudzoziemiec, który już legalnie przebywa w naszym kraju, może sam wystąpić o zezwolenie na pracę. Możliwe jest również ubieganie się o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. Cudzoziemiec ma obowiązek złożyć wniosek osobiście, nie później niż w ostatnim dniu legalnego pobytu w Polsce, do wojewody właściwego ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.

Zezwolenia na pobyt czasowy i pracę udziela się, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: cudzoziemiec ma ubezpieczenie zdrowotne oraz stabilny i regularny dochód wystarczający na pokrycie kosztów utrzymania, zapewnione miejsce zamieszkania w Polsce, a pracodawca nie ma możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych na lokalnym rynku pracy.

W przypadku obcokrajowców pochodzących z sześciu państw: Armenii, Białorusi, Gruzji, Mołdawii, Federacji Rosyjskiej i Ukrainy, przepisy przewidują uproszczoną procedurę zatrudnienia. Obcokrajowcy z tych krajów mogą podejmować krótkoterminową pracę w Polsce (łączna długość okresu wykonywania pracy nie może przekraczać 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy) bez obowiązku uzyskania zezwolenia na nią.

Warunkiem skorzystania z tej procedury jest zarejestrowanie przez pracodawcę we właściwym ze względu na jego siedzibę powiatowym urzędzie pracy oświadczenia o zamiarze powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcowi oraz posiadanie przez cudzoziemca dokumentu potwierdzającego tytuł uprawniający do przebywania na terytorium Polski. Co ważne, procedura ta jest bezpłatna.

Przepisy prawa przewidują bardzo wiele wyjątków od opisanych powyżej zasad. Na przykład o zezwolenie na pracę nie muszą się starać posiadacze ważnej Karty Polaka, cudzoziemcy z nadanym statusem uchodźcy, mający zezwolenie na pobyt stały, czy też studenci i doktoranci stacjonarnych studiów odbywanych w Polsce. Zezwolenia na pracę nie potrzebują również członkowie najbliższej rodziny obywateli państw wchodzących w skład Unii Europejskiej i EOG. Wyjątków jest jednak znacznie więcej, a zatem w każdym przypadku należy upewnić się, jaki dokument będzie niezbędny do legalnego zatrudnienia konkretnej osoby.

Należy pamiętać, że pracodawca stosuje wobec cudzoziemca takie same zasady dotyczące zatrudnienia jak w przypadku polskich pracowników. Pracodawca musi zatem m.in. przestrzegać przepisów kodeksu pracy, w tym o czasie pracy, BHP, musi założyć cudzoziemcowi akta pracownicze, zgłosić go do ZUS. Dodatkowo pracodawca ma obowiązek żądać od cudzoziemca przedstawienia przed rozpoczęciem pracy ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu w Polsce i musi przechowywać kopię tego dokumentu przez cały okres wykonywania pracy.

Zarówno powierzenie cudzoziemcowi nielegalnego wykonywania pracy, jaki nielegalne wykonywanie pracy przez cudzoziemca stanowią wykroczenia. Czyn popełniony przez osobę działającą w imieniu pracodawcy jest zagrożony karą grzywny w wysokości od 3 tys. do 5 tys. zł, cudzoziemcowi grozi zaś grzywna od 1 tys. do 5 tys. zł oraz groźba przymusowego powrotu do kraju. Przepisy przewidują również sankcje karne za powierzenie pracy cudzoziemcowi przebywającemu bez ważnego dokumentu uprawniającego do pobytu w Polsce.

 

Autor: Michał Włodarczyk - adwokat, specjalista prawa pracy w Kancelarii BMSP Boryczko Malinowska

Autor tekstu: ( red. )

Inne kategorie

Akademia Horeca

Jak budować kartę napojów w restauracji typu fine dining?

Fine dining, jak sama nazwa wskazuje, polega na dostarczeniu gościom restauracji doświadczenia gastronomicznego na bardzo wysokim poziomie.
więcej

Video

Food Service Summit 2019 - relacja II
Food Service Summit 2019 - relacja
Food Service Summit 2019 - Nabo, Talerzyki
więcej