x

ADAM CHRZĄSTOWSKI: POSTPRAWDA

Kategoria: Lifestyle - blog    24.09.2018

W sieci nie obowiązuje etyka dziennikarska i trzeba zdrowo narozrabiać, aby dotknęły nas prawne konsekwencje wypowiedzi. Nie trzeba ujawniać swoich personaliów, zamieszczać zdjęcia na profilu. Wystarczy schować się za nickiem lub stworzyć fałszywe konto i hulaj dusza.

Foto: archiwum prywatne
Foto: archiwum prywatne
Chcę się z państwem podzielić pewną refleksją. Zastanawiam się, ile wysiłku kosztuje mnie powstrzymywanie się od wchodzenia w polemiki na różnorakich forach i grupach traktujących o gastronomii. Nie dotyczy to wyłącznie wątków, które wspominają (w dowolnym kontekście) o mojej osobie, lecz również tych, które odnoszą się do bliskich mi tematów. Kusząca sprawa, bo w internecie można poruszać się prawie bez konsekwencji. W sieci nie obowiązuje etyka dziennikarska i trzeba zdrowo narozrabiać, aby dotknęły nas prawne konsekwencje wypowiedzi. Nie trzeba ujawniać swoich personaliów, zamieszczać zdjęcia na profilu. Wystarczy schować się za nickiem lub stworzyć fałszywe konto i hulaj dusza.

Czego właściwie szukamy w sieci? Oczywiście na łamach „Food Service” piszę wyłącznie o sprawach związanych z kulinariami. Możemy poszukać inspiracji, wymienić się doświadczeniami, poprosić o poradę lub ocenę własnej pracy lub pomysłu, poszukać nowej pracy lub znaleźć pracownika, skontaktować się i zweryfikować dostawcę sprzętu lub produktu. Na samym FB jest masa grup, które się tym zajmują. Wymieniłem powyżej same pobudki, lecz sprawa nie do końca wygląda tak kryształowo. Często szukamy na forach możliwości wyżycia się, wylania żalu, podzielenia się ze środowiskiem poczuciem krzywdy i usprawiedliwienia własnych słabości. Niemało jest bezinteresownej zawiści. Sporo jest lenistwa, typu „poproszę o najlepszy przepis na pączki”, bo nie chce mi się szukać w Google. Wszystko to rozumiem. Jednak najbardziej uderza absolutny brak empatii, brak chęci poznania stanowiska drugiej strony i zwykła głupota. Gdy dodamy do tego rozbuchane ego, to ArcyGównoBurza gotowa. Nic tylko lecieć po popcorn i zasiąść wygodnie przed ekranem komputera. Bardzo smutne jest to, że tego typu dyskusje często są wynikiem manipulacji uczestnikami w celu załatwienia małych lub większych interesów. Gdy ktoś nie może bezpośrednio komuś przywalić lub zdeprecjonować jego pozycji, przynajmniej obrzuci go łajnem. Smród pozostanie. Wyjątkowo „zaangażowani” uczestnicy forum działają na zasadzie „Nie wiem, ale się wypowiem”, podbijając hejterom liczbę odsłon. To znak naszych czasów – najlepiej sprzedają się nieszczęście, inwektywy, krew i łzy.

Słowem kluczem, które posłużyło mi za tytuł niniejszego felietonu, jest postprawda. Pozwolę sobie zacytować Wikipedię: „W 2016 r. Oxford Dictionaries wybrało »postprawda« na słowo roku 2016. Według Oxford Dictionaries jest to termin odnoszący się do okoliczności albo opisujący okoliczności, w których obiektywne fakty wywierają mniejszy wpływ na kształtowanie opinii publicznej niż emocje i osobiste przekonania”. Fakty się nie liczą. To nie one kształtują rzeczywistość, tylko opinie – im bardziej skrajne, tym mające większą moc. Mówi się nawet o nowej epoce z tym związanej. Dla mnie, osoby wierzącej w prawdę, to bardzo smutne zjawisko.

Nie piszę tutaj o prasie, radiu czy telewizji, gdzie o publikacjach decydują redaktorzy i dziennikarze, ale o mediach społecznościowych. W ich przypadku ogromną funkcję pełnią administratorzy forów, portali i grup dyskusyjnych. Mili moi, doceniam waszą chęć pracy, lecz na jedną rzecz nie możecie sobie pozwolić – stronniczość was dyskwalifikuje. Podejmując się zadania bycia administratorem grupy dyskusyjnej, musicie tępić obelgi, oszczerstwa, nienawiść i wszelkie rzeczy, które prowadzą do krzywdy drugiego człowieka. Powinniście tak moderować dyskusję, aby każda ze stron miała prawo do wypowiedzi i obrony, gdyż swoim zachowaniem i brakiem czujności możecie uczynić wiele zła. Wracając do pierwszego akapitu. Dałem się ostatnio namówić na udział w dyskusji na Facebooku, lecz zrobiłem to, aby zaświadczyć o pewnej prawdzie. Mam ogromny niesmak po tym, jak dla oglądu całej spawy musiałem przekopywać się przez tony krzywdzących i subiektywnych opinii, kłamstw i domniemywań.

Drodzy czytelnicy, bardzo często w wypowiedziach na branżowych forach czy grupach podkreślacie swój szacunek dla koleżanek i kolegów z gastronomii. Jeśli to prawda, mam do was prośbę. Zadbajcie o to, aby treści, które chcecie przekazać, były zapisane w języku polskim, z szacunkiem dla ortografii i interpunkcji. Wasz przekaz będzie nie tylko bardziej czytelny i zrozumiały, ale pokażecie również szacunek do innych uczestników dyskusji.

Autor tekstu: Adam Chrząstowski
O AUTORZE
Adam Chrząstowski
Prezydent Bocuse d’Or Academy Poland, wiceprezes Stowarzyszenia Polska Inicjatywa Kulinarna, wyróżniony przez Akademię Gastronomiczną nagrodą Mistrz Mistrzów.
Prowadzi działalność doradczą i szkoleniową w branży HoReCa (Adam Chrząstowski Consulting), pisze felietony dla magazynu „Food Service”, prowadzi programy kulinarne w Kuchni +.
Był szefem kuchni restauracji Ed Red w Krakowie i w Warszawie, wyróżnionych przez Slow Food Polska oraz przewodniki Michelin i „Gault & Millau”. Współtworzył krakowską restaurację Ancora. Doświadczenie zdobywał na wszystkich szczeblach zawodu kucharza w najlepszych restauracjach w kraju i za granicą.
Absolwent filozofii, specjalność – etyka.

Zobacz także

ANNA OLEKSAK: CZY RESTAURACJE POTRZEBUJĄ "TRZECIEJ FALI" W KAWIE?

Minęło trochę czasu od mojej ostatniej serii artykułów dla "Food Service". Tymczasem rynek kawy i kultura kawowa rozwijają się w Polsce i nurtuje mnie pytanie, czy tzw. trzecia fala w kawie ma szansę zagościć w polskich restauracjach. Czy w ogóle jest taka potrzeba?

O HUMORACH W GASTRONOMII

Chęć długiego życia w zdrowiu i bogactwie nie jest niczym nowym. Kucharze poszukiwali cudownej diety, żeby jeść i nie tyć, żyć długo i w dostatku. Poszukiwano kamienia filozoficznego, a Hipokrates i Galen stworzyli teorię humoralną. Opiszę ją pokrótce bo radości z jej stosowania może być bez liku.

JAROSŁAW DUMANOWSKI: "KUCHARZ WIELKOPOLSKI", CZYLI MIEĆ OSZCZĘDNIEJSZYM SPOSOBEM KARTOFLE

Inicjatywa Slow Food Wielkopolska, by wydać reprint pierwszej, rzadkiej edycji "Kucharza wielkopolskiego" z 1876 r. skłoniła mnie, by napisać kilka słów o tym zapomnianym bestsellerze. Jego autorką była Maria Śleżańska z domu Leitgeber, pochodząca z rodziny znanych poznańskich wydawców i księgarzy.

Ale Meksyk!

Kojarzenie kraju Majów z jednym tylko trunkiem - tequilą - to jeszcze większe uproszczenie niż stwierdzenie, że Polska produkuje tylko wódkę. Dziedzictwo kulinarne Meksyku jest oszałamiające. Bioróżnorodność i różnice klimatyczne stanów zapewniają olbrzymią ilość składników, a te - unikatowe smaki.

Tomasz Źródłowski: Dlaczego nikt nie dzwoni?

Pytanie w tytule nie wymaga okolicznika czasu - "jesteśmy po lockdownie". CV rozsyła się bowiem w różnych okolicznościach. Turnover personelu w gastronomii to pojęcie znane i bardzo szerokie. Zastanawialiście się czasami, dlaczego połowa właścicieli miejsc, do których aplikujecie, nie dzwoni do was?

Jarosław Dumanowski: chłodniki owocowe

O chłodnikach już pisałem, ale każde kolejne lato, a od niedawna już nawet wiosna skłaniają nas, by intensywnie myśleć o zimnych zupach. Wśród wielu wersji chłodników białych i czerwonych, na śmietanie, zsiadłym mleku albo kwasie chlebowym zupełnie odrębną grupę stanowią chłodniki owocowe.

Inne kategorie

Akademia Horeca

SYSTEMY MOTYWACYJNE A WZROSTY SPRZEDAŻOWE W KATEGORII NAPOJÓW

W poprzednich artykułach omawiane były tematy istotne dla wzrostu sprzedaży i zysków kategorii napojów. Szukaliśmy odpowiedzi na pytanie, dlaczego kwestią fundamentalną jest inwestowanie w szkolenia dla zespołu, jak dopasować napoje do potraw, jak wyceniać napoje, omawialiśmy nadchodzące trendy.
więcej

Video

Ruch to zdrowie, ale pamiętaj o bezpieczeństwie
Zespół stresu pourazowego – jak zadbać o swoją przyszłość ?
Społeczna odpowiedzialność – myśl o innych
Techniki relaksacji – jak się zregenerować?
Obniżenie nastroju – zrób nowy plan
Lęk przed utratą pracy – jak sobie z nim poradzić?
Konflikty w rodzinie – jak do nich nie dopuścić?
Kontrola – jak jej nie stracić ?
więcej